"Obowiązkiem moim jest iść, gdy mam dość sił …" – dzisiaj 97 rocznica wyzwolenia Lwowa

W tych dramatycznych walkach o polskość Lwowa w 1918 roku nieocenione było zaangażowanie i pomoc dzieci, młodzieży i studentów, określanych mianem Orląt Lwowskich. Wart podkreślenia jest fakt, że na ponad 6000 obrońców, 2600 osób nie przekroczyło 25 roku życia, a najmłodszy obrońca miał tylko 9 lat. Sytuacja ogólna, w której znajdowała się wtedy Polska uniemożliwiła pomoc i wsparcie z innych części kraju. Stanęli w obronie Ojczyzny, która dopiero powstawała, ale która żyła w ich sercach. Byli oni doskonałymi łącznikami i zwiadowcami. W walkach pomagali zarówno chłopcy, jak i dziewczyny. Mimo, że byli młodzi, nie wyszkoleni to ich waleczność, odwaga i determinacja pozwoliły na zwycięstwo nad regularną armią ukraińską. Dziś to oni powinni być wzorem do naśladowania dla młodzieży i to o nich powinno uczyć się na lekcjach historii. A wizyta we Lwowie i odwiedzenie cmentarza Łyczakowskiego, gdzie znajdują się groby obrońców Lwowa, w tym Orląt Lwowskich powinna być obowiązkowa.

Na koniec pełny tekst listu Jurka Bitschana:

„Kochany Tatusiu, idę dzisiaj zameldować się do wojska. Chcę okazać, że znajdę na tyle siły, by móc służyć i wytrzymać. Obowiązkiem moim jest iść, gdy mam dość sił, a wojska brakuje ciągle do oswobodzenia Lwowa. Z nauk zrobiłem już tyle, ile trzeba było.

Jerzy